niedziela, 19 lutego 2017

Fotografia anologowa

Fotografia - (gr. φως, phōs, D. phōtós – światło, graphein – rysować) jest to zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Potoczne znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, choć nie jest to konieczne np. przy rayografii.



Camera obscura (łac. ciemna komnata) – prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać rzeczywisty obraz. Pierwowzór aparatu fotograficznego

Camera obscura bywa nazywana również ciemnią optyczną lub kamerą otworkową.



BUDOWA ANALOGOWEGO APARATU FOTOGRAFICZNEGO 

  1. Zewnętrzna soczewka obiektywu pokryta zazwyczaj cienką warstwą antyodblaskową i pochłaniającą promieniowanie UV.
  2. Soczewki korygujące, które razem z soczewką zewnętrzną tworzą zespół ruchomy, który można oddalać i przybliżać od aparatu za pomocą pierścienia (12), co umożliwia zmianę ogniskowej obiektywu, czyli tzw. zoom.
  3. Wbudowana w zestaw tylnych, nieruchomych soczewek korygujących przysłona, za pomocą której można regulować ilość światła wpadającą z zewnątrz do aparatu.
  4. Mechanizm spustowy – otwiera on przesłonę (zwaną też migawką), która normalnie jest zamknięta, dzięki czemu światło nie dociera do kliszy lub matrycy. Po naciśnięciu przycisku spustowego (7) przesłona się otwiera na ściśle określony czas, po czym ponownie się zamyka, dzięki czemu można precyzyjnie ustalać czas naświetlania kliszy lub matrycy. W aparatach analogowych naciśnięcie przycisku spustowego uruchamia też mechanizm przesuwu kliszy fotograficznej (5), a w lustrzankach podnosi także uchylne lustro.
  5. Rolka z kliszą fotograficzną – w aparatach cyfrowych w tym miejscu zazwyczaj umieszczane są baterie zasilające oraz karty pamięci.
  6. Uszy, do których można zamontować pasek do noszenia aparatu.
  7. Przycisk uruchamiający mechanizm spustowy – w różnych aparatach występuje on w różnych miejscach, ale zwykle znajduje się w górnej, prawej części aparatu.
  8. Pokrętło podstawowych na stawów aparatu.
  9. Wyświetlacz parametrów pracy aparatu (w wielu aparatach go nie ma).
  10. Wizjer, przez który można obserwować kadr – w lustrzankach jedno-obiektywowych dzięki zastosowaniu pięciokątnego pryzmatu i uchylnego lustra (elementy zaznaczone na zielono) w wizjerze obserwuje się obraz bezpośrednio z obiektywu. W aparatach kompaktowych obraz w wizjerze tworzony jest za pomocą dodatkowego zestawu małych soczewek i nie odpowiada on dokładnie temu, co zarejestruje aparat, zwłaszcza przy zbliżeniach.
  11. Tzw. gorąca stopka – złącze umożliwiające przyłączenie do aparatu zewnętrznej lampy błyskowej lub mechanizmu zdalnego wyzwalania.
  12. Pierścień regulacyjny obiektywu – w skomputeryzowanych obiektywach typu zoom umożliwia on zmianę ogniskowej, w tradycyjnych obiektywach za pomocą pierścienia zmieniało się wartość przysłony oraz dokonywało się ręcznego ostrzenia kadru.
Materiały światłoczułe:
-negatyw - odwrotność pozytywu, czyli oryginału. Popularna nazwa błony fotograficznej negatywowej.
- pozytyw - jest obrazem fotograficznym odwzorowującym prawidłowo (zgodnie z rzeczywistością) obraz istniejący w naturze, a mówiąc dokładniej: odzwierciedla wprost proporcjonalnie różnice pomiędzy jasnością i barwą poszczególnych miejsc w fotografowanym obrazie.

niedziela, 18 grudnia 2016

Quiz

Serdecznie zapraszam do rozwiązania mojego quizu na temat Japonii :)
https://goo.gl/forms/nhrSmG1oNgJEnd2J2

Sieci komputerowe

1. Sieć komputerowa to grupa kilku komputerów połączonych ze sobą za pomocą dowolnego medium transmisyjnego w celu wymiany danych i współdziałania zasobów sieciowych.

2. Urządzenia sieciowe:
- Karta sieciowa
- Koncentrator (Hub)
- Przełącznik (Switch)
- Router
- Access Point
- Wtórnik (Repeater)
- Bridge

3. Rodzaje medium transmisyjnego:
- Kabel RJ45 (Skrętka)
- Kabel koncentryczny
- Światłowód
- Fale radiowe

4. Podział sieci komputerowej ze względu na topologię:
- szynowa (magistralowa)
- pierścieniowa
- gwiazdy

5. Podział sieci komputerowej ze względu na jej organizację:
- Klient - serwer
- Peer to peer (P2P)

6. Podział sieci komputerowej ze względu na zasięg działania:
- LAN
- MAN
- WAN
- Internet

Komunikacja i wymiana informacji w internecie

1. E-mail.
Konto e-mail to konto poczty elektronicznej, zwane także - w analogii do poczty tradycyjnej - skrzynką poczty elektronicznej. Posiadanie konta e-mail daje Ci możliwość wymiany korespondencji z innymi użytkownikami sieci Internet.
2. Czat.
Czat to rodzaj rozmowy między dwoma lub wieloma użytkownikami komputerów za pośrednictwem Internetu lub innej sieci komputerowej, polegającej na naprzemiennym przesyłaniu wiadomości tekstowych.
3. Komunikatory.
Komunikator internetowy to program, który umożliwia szybkie przesyłanie wiadomości między użytkownikami. To najbardziej naturalna i przyjazna forma rozmowy w Internecie. Główną część komunikatora stanowi zawsze lista kontaktów, czyli spis osób, z którymi możesz rozmawiać.
4. Grupa dyskusyjna.
Jest to tematyczny zbiór artykułów Usenetu, światowego zasięgu systemu wymiany informacji przy użyciu Internetu, znanego także jako niusy (ang. news). Usługa ta pozwala na automatyczną wymianę wiadomości internetowych lub innego rodzaju pisanych komunikatów w obrębie pewnej grupy osób.
5. Forum dyskusyjne.
Jest to przeniesiona do struktury stron WWW forma grup dyskusyjnych, która służy do wymiany informacji i poglądów między osobami o podobnych zainteresowaniach przy użyciu przeglądarki internetowej. Fora dyskusyjne są obecnie bardzo popularną formą grup dyskusyjnych w Internecie.
6. Web 2.0
To potoczne określenie serwisów internetowych, powstałych po 2001, w których działaniu podstawową rolę odgrywa treść generowana przez użytkowników danego serwisu.
7. Blog.
Jest to pewien rodzaj strony internetowej składający się z samodzielnych, specyficznych, różnorodnych, odrębnych, oraz uporządkowanych chronologicznie wpisów. Porządku na tej stronie internetowej pilnuje jej właściciel, a zarazem twórca.
8. FTP.
To protokół komunikacyjny typu klient-serwer wykorzystujący protokół TCP według modelu TCP/IP (krótko: połączenie TCP), umożliwiający dwukierunkowy transfer plików w układzie serwer FTP–klient FTP.
9. P2P.
To model komunikacji w sieci komputerowej zapewniający wszystkim hostom te same uprawnienia, w odróżnieniu od architektury klient–serwer.








Rozwiązanie problemów

Wydanie reszty.
1. Sformułowanie problemu.
Przed przystąpieniem do jakiegokolwiek algorytmu należy należy sformułować problem, czyli określić, co chcemy osiągnąć, rozwiązać.
2. Rozwiązanie.
- opis słowny algorytmu to przedstawienie rozwiązania problemu za pomocą słów. Za pomocą opisu słownego można podać algorytm gotowania zupy, uruchamianie pralki lub wyjaśnić, w jaki sposób włączyć komputer
- schemat blokowy służy do graficznego przedstawienia ciągu kolejnych kroków. Każda operacje przedstawione są za pomocą odpowiednio połączonych skrzynek (bloków).

Skrzynki mają kształt figur geometrycznych. Wygląd i opis skrzynek oraz połączenia między nimi dokładnie określają sposób i kolejność działań.