Algorytm z pętlą zagnieżdżoną

Algorytm z pętlą zagnieżdżoną

1. Specyfikacja

Zadanie: Napisz listę kroków algorytmu,który umożliwi wyprowadzenie na ekran monitora prostokąta o bokach n, m narysowanego za pomocą znaku *

(m - liczba znaków * w poziomie, n - liczba znaków w pionie) *.

Wnętrze prostokąta powinno być wypełnione znakami *.

Dane: Liczby naturalne dodatnie,określające ilość znaków * w prostokącie o bokach m,n.

Wynik: Prostokąt o wymiarach m, x, n zbudowany ze znaków*.

Lista kroków:

1.Zacznij algorytm

2.Zmiennej i przypisz wartość jeden: i:=1.

3.Jeśli i jest większe od n, przejdź do kroku 4;

w przeciwnym wypadku

3.1. Zmiennej j przypisz wartość jeden: j:=1;

3.2. Jeśli j jest większe od m,

przejdź do nowego wiersza;

zwiększ licznik i o jeden (i:= i+1)

wróć do kroku 3;

w przeciwnym wypadku 

wprowadź ('*');

zwiększ licznik j o jeden(j := j+1)

wróć do kroku 3.2;

4. Zakończ algorytm. 

Listing do wyżej wymienionego algorytmu:
#include <iostream>

using namespace std;

int main () 

{ int i,j,m,n; 

cout << "Podaj wartosc m: "; 

cin >> m; 

cout << "Podaj wartosc n: "; 

cin >> n; 

for (i=0; i<n; i++)
}
for(j=0; j<m; j++) 

cout << "*"; 

cout << endl; 

} 

return:0
}

Algorytm iteracyjny iloczynu n liczb

Iteracja - polega na wielokrotnym powtarzaniu tej samej operacji (ciągu operacji).
Iterację implementujemy, stosując tzw. PĘTLĘ.

Specyfikacja zadania lub problemu - opis zadania, w którym wymienia się dane wejściowe oraz wyniki, związek między danymi a wynikami.

Algorytm iteracyjny iloczynu n liczb 

Specyfikacja:

Zadanie: Oblicz iloczyn n liczb całkowitych.

Dane: n dowolnych liczb całkowitych, kolejno zapamiętywanych w zmiennej a.

Wynik: wartość iloczynu zatytułuj: iloczyn.

Co zrobić? - lista kroków.

1. Rozpocznij algorytm.
2. Zmiennej iloczyn oraz zmiennej i przypisz wartość jeden: iloczyn:=1; i:=1.
3. Wprowadź liczbę całkowitą i zapamiętaj ją w zmiennej a.
4. Pomnóż iloczyn poprzez wprowadzoną liczbę a: iloczyn := iloczyn * a.
5. Jeżeli i nie równa się n, zwiększ licznik o jeden (i:= i+1) i wróć do kroku nr. 3.
6. Wprowadź wynik: iloczyn.
7. Zakończ algorytm.

Prowizoryczny system blokowy powyższego algorytmu:

Listing to wydruk kodu źródłowego programu.

Listing powyższego programu:



#include <iostream> 

using namespace std; 

int main()

 { 

int i, a, iloczyn, n; 

cout << "podaj ilosc liczb :\n";

cin >> n; 

iloczyn=1; 

for (i=1; i<=n; i++)

 { 

cout << "podaj liczbe nr : " << i+1 <<" ";

 cin >> a;

 iloczyn*=a; 

} 

cout << iloczyn;

 return 0;

}

Edytor stron WIX

Zapraszam serdecznie do obejrzenia mojej strony-portfolio :)

https://kpazdziorko52.wixsite.com/katarzynapazdziorko

Fotografia cyfrowa

Aparat cyfrowy:

• Możliwość podglądnięcia zdjęć bezpośrednio po zrobieniu oraz wykasowania tych „nieudanych”
• Możliwość wywołania tylko wybranych zdjęć
• Możliwość przechowywania zdjęć w formacie cyfrowym (nie koniecznie trzeba je wywoływać - niższe koszty) ale trzeba też pamiętać, że uszkodzenie dysku, czy płyty CD/DVD, na których przechowujemy zdjęcia, może nas pozbawić wszystkich tam zapisanych. Warto część najlepszych, najcenniejszych zdjęć wywołać i posiadać także w postaci tzw. odbitki.
• Zdjęcie posiada szczegółowo określoną rozdzielczość wyrażoną w pikselach.
• Rozdzielczość w najlepszych aparatach cyfrowych jest już porównywalna do rozdzielczości zdjęć na negatywach z aparatów tradycyjnych.
• Łatwość obróbki cyfrowej zdjęć
• Możliwość nagrania filmu
• Mniejsze zapotrzebowanie na światło matrycy aparatu cyfrowego, niż negatywu, a co za tym idzie większa łatwość zrobienia dobrych zdjęć w słabszych warunkach oświetleniowych, kiedy to aparat tradycyjny już sobie powoli nie radzi lub wymaga stosowania statywu i dłuższego czasu naświetlania.
• Robiąc zdjęcie w trybie automatycznym, w przypadku cyfrówki o niższej jakości matrycy, efekt ostateczny może okazać się przekłamany w stosunku do rzeczywistej kolorystyki, zwłaszcza przy słabym oświetleniu (np. ciemniejsze pomieszczenie).

Aparat analogowy:

• Możliwość wykonania określonej, niedużej ilości zdjęć na jednym negatywie
• Brak bezpośredniego wglądu do zdjęć
• Brak możliwości / duża trudność wyboru zdjęć wywoływanych
• Rozdzielczość jest cechą materiału światłoczułego, np. negatywu
• Brak konieczności umiejętności posługiwania się komputerem
• Niższa cena aparatu w porównaniu do „cyfrówki”
• Aparaty analogowe posiadają większą rozpiętość tonalną niż aparaty cyfrowe, zdjęcie trafniej oddaje barwy
• W przypadku fotografii analogowej, dzięki właściwościom negatywu, zdjęcie może oddać najmniejszy nawet detal, nie zmieniając naturalnej kolorystyki, wychwytuje występujące światłocienie, tworząc często oryginalne efekty.

Lustrzanka cyfrowa (DSLR, ang. Digital Single Lens Reflex Camera) – rodzaj lustrzanki jednoobiektywowej, w której rolę materiału światłoczułego spełnia matryca światłoczuła; w zależności od rozwiązania jest to matryca CCD lub matryca CMOS.

Lustrzanka cyfrowa wyposażona jest w jeden obiektyw (1) i wbudowane w korpus lustro (2, na rysunku w pozycji dolnej), które kieruje światło padające przez obiektyw na matówkę (5), gdzie tworzy się obraz fotografowanego obiektu, i dalej, przez soczewkę Fresnela (6) i pryzmat pentagonalny (7) do wizjera (8). Są również modele, zwłaszcza starszych aparatów średnioformatowych, w których obraz na matówce obserwuje się bezpośrednio z góry, bez pryzmatu i wizjera.

Typy aparatów cyfrowych:

• Aparaty kompaktowe - forma rozwojowa analogowych aparatów kompaktowych charakteryzująca się zwartą budową i niewielkimi rozmiarami oraz znacznym uproszczeniem i zautomatyzowaniem obsługi. Niewielkie rozmiary przetworników a co za tym idzie bardzo krótkie ogniskowe stosowanych obiektywów powodują, iż aparaty te charakteryzują sie dużą głębią ostrości, co z kolei powoduje, iż niekiedy nie stosuje się w nich układów ustawiania ostrości

Pocztówka

Zapraszam serdecznie do obejrzenia mojej pocztówki z wakacji z Indri VIII! :)

Fotografia anologowa

Fotografia - (gr. φως, phōs, D. phōtós – światło, graphein – rysować) jest to zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Potoczne znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, choć nie jest to konieczne np. przy rayografii.

Camera obscura (łac. ciemna komnata) – prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać rzeczywisty obraz. Pierwowzór aparatu fotograficznego

Camera obscura bywa nazywana również ciemnią optyczną lub kamerą otworkową.

BUDOWA ANALOGOWEGO APARATU FOTOGRAFICZNEGO 

1. Zewnętrzna soczewka obiektywu pokryta zazwyczaj cienką warstwą antyodblaskową i pochłaniającą promieniowanie UV.
2. Soczewki korygujące, które razem z soczewką zewnętrzną tworzą zespół ruchomy, który można oddalać i przybliżać od aparatu za pomocą pierścienia (12), co umożliwia zmianę ogniskowej obiektywu, czyli tzw. zoom.
3. Wbudowana w zestaw tylnych, nieruchomych soczewek korygujących przysłona, za pomocą której można regulować ilość światła wpadającą z zewnątrz do aparatu.
4. Mechanizm spustowy – otwiera on przesłonę (zwaną też migawką), która normalnie jest zamknięta, dzięki czemu światło nie dociera do kliszy lub matrycy. Po naciśnięciu przycisku spustowego (7) przesłona się otwiera na ściśle określony czas, po czym ponownie się zamyka, dzięki czemu można precyzyjnie ustalać czas naświetlania kliszy lub matrycy. W aparatach analogowych naciśnięcie przycisku spustowego uruchamia też mechanizm przesuwu kliszy fotograficznej (5), a w lustrzankach podnosi także uchylne lustro.
5. Rolka z kliszą fotograficzną – w aparatach cyfrowych w tym miejscu zazwyczaj umieszczane są baterie zasilające oraz karty pamięci.
6. Uszy, do których można zamontować pasek do noszenia aparatu.
7. Przycisk uruchamiający mechanizm spustowy – w różnych aparatach występuje on w różnych miejscach, ale zwykle znajduje się w górnej, prawej części aparatu.
8. Pokrętło podstawowych na stawów aparatu.
9. Wyświetlacz parametrów pracy aparatu (w wielu aparatach go nie ma).
10. Wizjer, przez który można obserwować kadr – w lustrzankach jedno-obiektywowych dzięki zastosowaniu pięciokątnego pryzmatu i uchylnego lustra (elementy zaznaczone na zielono) w wizjerze obserwuje się obraz bezpośrednio z obiektywu. W aparatach kompaktowych obraz w wizjerze tworzony jest za pomocą dodatkowego zestawu małych soczewek i nie odpowiada on dokładnie temu, co zarejestruje aparat, zwłaszcza przy zbliżeniach.
11. Tzw. gorąca stopka – złącze umożliwiające przyłączenie do aparatu zewnętrznej lampy błyskowej lub mechanizmu zdalnego wyzwalania.
12. Pierścień regulacyjny obiektywu – w skomputeryzowanych obiektywach typu zoom umożliwia on zmianę ogniskowej, w tradycyjnych obiektywach za pomocą pierścienia zmieniało się wartość przysłony oraz dokonywało się ręcznego ostrzenia kadru.

Materiały światłoczułe:

-negatyw - odwrotność pozytywu, czyli oryginału. Popularna nazwa błony fotograficznej negatywowej.

- pozytyw - jest obrazem fotograficznym odwzorowującym prawidłowo (zgodnie z rzeczywistością) obraz istniejący w naturze, a mówiąc dokładniej: odzwierciedla wprost proporcjonalnie różnice pomiędzy jasnością i barwą poszczególnych miejsc w fotografowanym obrazie.

Projekt google

Prezentacja "Mój komputer".